Het SM team

de Meesteressen & de Hofhouding

 

Spelmogelijkheden

ONGEKENDE SPANNING IN COMBINATIE MET GRENZELOOS VE...

 

de Ruimtes

 de verschillende ruimtes: Attic, Babykamer, Nursing, T...

 

Chalets

Op mijn prachtig gelegen landgoed, midden in de bossen, wil ...
Interview in de Panorama E-mailadres

Reportage: een dag uit het leven van SM meesteres Roxy (01-09)
Door: Mylène de la Haye

Klemmen, zwepen en bizarre lol


Ik draaide een dag lang mee met SM meesteres Roxy. Gezamenlijk deelden we billenkoek uit, commandeerden we huisslaaf Fred - bijgenaamd Smiegel - op zijn knietjes het huis door en lieten we ons rondrijden in de ponywagen. 'Je hebt geen idee hoeveel directeuren hier komen om zich als een baby te laten behandelen'.

Foto's Hélène Wiesenhaan

Aan de buitenkant ziet het huis van meesteres Roxy er heel gewoon uit. Het ligt aan een drukke weg in Turnhout, omringt door bomen. Zwarte luxaflexen verhinderen het zicht naar binnen. Even vraag ik me af of ik goed zit maar die twijfel verdwijnt als sneeuw voor de zon als ik een wat oudere man met grijs haar en een brede leren hondenriem om zijn nek op me af zie struinen. Hij pakt mijn hand, valt op zijn knieën en zegt: 'Welkom, ik ben Fred, eigendom van Meesteres Roxy'. De man grijpt mijn voeten en begint hartstochtelijk mijn laarzen te kussen. Naar beneden kijkend laat ik hem begaan. De toon is gezet.

Roxy's 'eigendom' begeleidt me naar de woonkamer. Een schaars verlichte ruimte, zwart lederen bankstel, spiegels, de muren zwart en bloedrood geschilderd en een takel aan het plafond met daaraan een harnas van leren riemen om iemand in vast te gespen en op te hijsen. Ik neem plaats aan de eettafel bij het grote raam aan de achterkant van het huis dat een schitterend uitzicht biedt op een enorme tuin met hoge bomen. Erachter liggen weilanden. Geen sociale controle vanaf deze kant van het huis.

Geluiden vanuit de keuken doen Fred snel op zijn knieën vallen, blik naar beneden. De meesteres komt uit haar boudoir en maakt haar entree. "Goedemorgen meesteres," zegt Fred gedwee. Roxy is een spektakel van een vrouw. Een trotse, hooggehakte en gelaarsde verschijning in zwart en rood. Slank postuur en een gulle lach. "Welkom, leuk dat je er bent."  Ze richt zich tot Fred die op zijn knieën op instructies wacht. "Smiegel, koffie!"  Terwijl huisslaaf Fred zich tevreden naar de keuken haast, zegt ze: "Wat vind je van mijn eigendom? Ik noem hem Smiegel omdat hij niet moeders mooiste is. Heeft hij je wel in stijl begroet?" Ik antwoord dat ik al een beetje in mijn rol begin te komen maar dat ik me een tikkie underdressed voel naast haar. Ze glimlacht en zegt: "Wees niet bang. Ik heb wel wat leuks voor je."

Tijdens het omkleden probeer ik Roxy's leeftijd in de schatten. Dat valt niet mee. Enerzijds omdat ze de speelse attitude van een tiener heeft en anderzijds omdat één van meest  gerenommeerde plastisch chirurgen van België vaste 'gast' bij haar is, Roxy noemt haar bezoekers liever gasten dan klanten. "Hier kennen we hem als travestiet Gwendolyn," legt ze uit. "Hij doet al jaren mijn fysieke onderhoud. Met gesloten beurzen; alles in ruil voor sessies. Goeie deal toch?" Dat is absoluut een goede deal. Omdat Roxy zo vriendelijk is de lange zwarte gotic jurk die ze aan heeft aan mij af te staan, kan ik het werk van travestiet Gwendolyn even ongegeneerd bewonderen. Roxy moet de leeftijd van 45 al een tijdje gepasseerd zijn maar haar lichaam is dat van een twintiger: superslank, lange benen, strakke billen en een flinke siliconenvoorgevel. "Mooi hè? Gwenny vroeg hoe groot ik ze wilde en toen zei ik: doe maar zo groot mogelijk. Tja, als je kunt kiezen..."

Na onze omkleedpartij ziet Roxy's slaapkamer eruit alsof er een bom is ontploft. "Smiegel opruimen!" Fred komt de kamer in en voordat hij kan beginnen grijpt ze hem hardhandig bij een tepel.  Haar eigendom vertrekt zijn gezicht "Auw!" Ze lacht, diep uit haar keel. "Heb je 't moeilijk Smiegeltje?" De slaaf kreunt en lacht: "Nee meesteres." Ze knijpt nog harder. De slaaf laat nu een pijnlijke kreet horen maar blijft grinniken. "Heeft meesteres Mylène al een tweede kopje koffie gekregen?" Hij antwoordt dat hij niet weet of meesteres Mylène daar nog zin in heeft. Roxy kijkt me aan, haar ogen uitnodigend, vol ondeugend leedvermaak. Ik antwoord: "Met melk graag. En laat me niet meer zo lang wachten als de vorige keer!" Roxy laat Smiegels tepel los, een rode afdruk van haar nagels achterlatend. De slaaf maakt zich giechelend uit de voeten. Ze kijkt me tevreden aan. "Dat kan leuk worden vandaag."

Terwijl we nog een bakkie doen verontschuldigt Roxy zich voor de traagheid van haar slaaf. "Smiegeltje is niet zo goed met het huishouden. Hij is langzaam. Z'n kamer is ook altijd een puinhoop. Hij woont hier al twaalf jaar maar het wordt niet beter. Mijn poetsslaaf Harry of mijn poetsslet Lily doen het veel beter maar die konden vandaag niet. Je moet ze soms bezig zien in de tuin. Dan lopen ze rond met alleen een slip aan die ik dan vol brandnetels stop. Als ze het niet goed doen moeten ze gaan zitten van mij, nou, da's niet fijn met je broek vol brandnetels, ha, ha."

In tegenstelling tot andere SM meesteressen is Roxy zeer goedlachs. Superstreng maar altijd met een knipoog. "Rollenspellen verzinnen is het leukste wat er is. En soms zijn gasten erg grappig. De meeste slaven geven geen tegengas en laten alles met zich doen. Dat ligt ook een beetje aan mij. Als ze te bijdehand doen trek ik hun tepels eraf of ransel ik hun billen bont en blauw." Als voorbeeld van een humorvolle sessie noemt ze een ontvoeringspel van een aantal weken geleden. "Een gast wilde gearresteerd worden voor trespassing op mijn landgoed. Hij had zich achter het huis in het bos verstopt. Ik moest hem arresteren en verhoren. Hij had zogenaamd een aantal inbraken gedaan en ik moest erachter komen waar hij had ingebroken en waar hij de buit had verstopt. Enfin, ik zat midden in mijn martelspel, hij hing hier in de woonkamer en had al wat dingen toegegeven. Toen zei ik tegen hem: "Maar jij hebt ook ingebroken bij Madame Tussauds. En daar heb je Marilyn Monroe gestolen. Waar heb je haar verstopt!" De gast werd even stil en zei: "Ze is er niet meer. Ik heb sex met haar gehad en toen is ze gesmolten." Ik kon niet meer. Geweldig. Oei wat heeft hij er van langs gekregen. Waar blijft Smiegel verdorie, ik had hem gevraagd de ponywagen uit de garage te halen."

Fred is niet een echt goed trekpaard, daar heeft Roxy normaliter iemand anders voor die in het slachthuis werkt en gewend is halve koeien te dragen, maar voor vandaag zal hij moeten volstaan. Hij wordt opgetuigd, krijgt hardhandig een rubberen bit in zijn mond, en wordt de wagen gespannen. Roxy en ik nemen, in volledige oorlogsuitdossing, plaats en worden door een half naakte, briesende Fred door de tuin getrokken. Snel gaat het niet maar het is lekker er even uit te zijn. Terwijl ik mijn zweep laat klappen om Fred tot enige snelheid te stimuleren, laat Roxy weten dat we niet te lang kunnen rijden omdat over een half uur Charles voor de deur staat: een gast die een sessie van een uur heeft gereserveerd. Ik mag er bij zijn maar me er niet mee bemoeien omdat dat nogal gevoelig ligt. Charles is verlegen en onzeker. Twee meesteressen zou wel eens iets teveel van het goede kunnen zijn.

Charles komt binnen: een bedeesde kleine man die maar met moeite oogcontact maakt. Roxy trekt zich even met hem terug om zijn wensen met hem te bespreken en waarschijnlijk de betaling te regelen. Daarna moet hij onder de douche. "Dat is hier verplicht," zegt ze. "Soms sputteren ze tegen en zeggen ze dat ze net thuis hebben gedoucht maar daar ben ik zeer duidelijk in. Douchen of wegwezen." Ik vraag haar wat Charles' wensen zijn. Charles blijkt een softe sessie te willen. Niet te veel pijn. Verschillende soorten bondage, vernedering, seksuele intimidatie en stimulatie. "Een meesteres heeft nooit seks met een slaaf. Om mensen seksueel aan hun trekken te laten komen, gebruik ik apparaten en ik trek altijd chirurgenhandschoenen aan."

Roxy vind zelf ook absoluut niet dat ze in de seksindustrie werkt. "Nee, daar heeft het niets mee te maken. Ik ben niet als een prostitué, ik heb geen seks met mijn gasten . Dat heb ik met mijn eigen vriend en dat is geen SM relatie. Hij heeft een hoge openbare functie, ik ben dol op hem en hij op mij. Ik zie mezelf als een fantasymaker. Mensen die hier komen, met wat voor wilde fantasieën ook, worden door mij bediend. Zo is er een man die graag als varken verkocht en geslacht wil worden. Ik smeer hem in met modder, jaag hem een door de tuin, knorrend op handen en voeten, en laat hem weten wat voor vies, vet varken hij is. Daarna pak ik een mes uit de diepvries en dat haal ik met de niet scherpe kant langs zijn keel. Met zo'n koud mes voelt dat net echt. Da's een leuk spel, maar voor mij niet bepaald opwindend."

Voor de sessie met Charles gaan we naar boven, naar de speelkamer. Roxy heeft haar hele huis omgebouwd tot een SM paradijs. Ze heeft een babykamer: "Je hebt geen idee hoeveel directeuren hier komen om zich als een baby te laten behandelen."Een doktersspreekkamer: "Voor mensen die als patiënt behandeld willen worden." Een travestietenkamer: "Voor mannen die het heerlijk vinden als vrouw rond te lopen." En een grote SM studio op zolder waar ze de meeste van haar sessies doet: "Daar is ook de kooi voor mensen die opgesloten willen worden."

Fred heeft mazzel; hij mag meedoen met het spel. Roxy vertelt haar slaven hoe machteloos ze zijn, hoe zij alles met ze kan doen wat ze maar wil, tot in de intiemste details. Dat ze hen niet wil horen piepen als ze pijn hebben. Dat ze het moeten het verdragen als mannen. Ik bekijk het vanaf een luie stoel in de hoek van de studio en verbaas me over het schouwspel dat zich voor mijn ogen afspeelt: een vrouw, gekleed als amazone, zich lichtvoetig bewegend met touwen en zwepen tussen hangend mannenvlees, daarbij satanisch haar superioriteit etalerend.

Terug in de woonkamer, vraag ik Fred wat zijn achtergrond is. Het blijkt dat hij ooit een redelijke functie had bij Shell, nu met vervroegd pensioen is en al twaalf jaar lang vol trots zijn leven deelt met zijn meesteres. "Ik ben getrouwd geweest," zegt hij. "Doodongelukkig. Ik viel altijd op dominante vrouwen. Maar die waren niet lief voor me. Bij Roxy ken ik mijn plaats. Ze neemt haar verantwoording over mij heel serieus; geeft me warmte en geborgenheid en de leiding die ik graag wil. Andere mannen zitten als ze zo oud zijn als ik op de bank en zijn al dood, jaren voordat ze de kist ingaan. Ik verveel me hier nooit, ben elke dag blij en op deze manier is het leven simpel voor me. Ik ken mijn rol en vind hem fijn. Dit is zonder meer de gelukkigste periode uit mijn leven. Uiteindelijk droomt elke man toch van een hooggelaarsde vrouw met een zweep?"

panorama02
Foto: Schmiegeltje krijgt de fles: brave baby!